What I can tell you is that I’ve been preoccupied with—or maybe “occupied by” is a better way to say it—the poems of Jacqueline Waters for the past quarter century and that they only get better with time and attention
and the divine tragedy of the Elizabethan magus John Dee - obsess over individual human characters and how our past informs (and informs on) our present
terse and epigrammatical—a barroom Bashō—dedicated to the glimmer of a compact glance
maar wat gebeurt daar voor het oog van de wereld bij het ruimteschip
and even in the most flirtatious behavioral studies of human and non-human desire for connection
Wie zijn we morgen Derek Jarman What I can tell youBabs Gons Urgente, gengageerde pozie over identiteit, macht en gemeenschap, waarin het persoonlijke met het publieke wordt verbonden en er ruimte komt voor nieuwe stemmen, en hoop. De pozie van Babs Gons is urgent en betrokken, maar ook zorgvuldig en muzikaal van toon. In heldere, ritmische taal verweeft zij het persoonlijke met het politieke en laat zij zien hoe identiteit, afkomst en macht hun sporen nalaten in het alledaagse. Haar gedichten openen